Το 1ο ΓΕΛ Ασπροπύργου είχε την τιμή και τη χαρά να συμμετάσχει στις εργασίες του 2ου Πανελλήνιου Μαθητικού Συνεδρίου στην Καστοριά. Τέσσερις εκπαιδευτικοί και μια δυναμική ομάδα μαθητών αφήσαμε για λίγο τις σχολικές αίθουσες, μετατρέποντας το ταξίδι σε πεδίο μάθησης και τη Βόρεια Ελλάδα σε ένα ζωντανό εργαστήρι ιστορίας και πολιτισμού.

Η Επιστημονική Παρουσία των Μαθητών μας

Η συμμετοχή μας δεν ήταν απλώς τυπική, αλλά ουσιαστική και πολυεπίπεδη, καθώς παρουσιάσαμε δύο απαιτητικές θεματικές ενότητες:

  1. «Τόποι Μνήμης και Ιστορικό Βίωμα»:

   Στην πρώτη θεματική ενότητα, οι μαθητές μας επιχείρησαν μια βαθιά αναδρομή στη δύσκολη δεκαετία του 1940, συνδέοντας τρεις εμβληματικούς σταθμούς: το Μπλοκ 15 στο Χαϊδάρι, τον Γοργοπόταμο και το Πάρκο Εθνικής Συμφιλίωσης. Πρόκειται για ένα ιστορικό τρίπτυχο που αποτυπώνει τις διακριτές αλλά αλληλοσυμπληρούμενες όψεις της ιστορικής εμπειρίας: την Κατοχή, την Αντίσταση και τον Εμφύλιο Πόλεμο.

   Μέσα από την εισήγησή τους, αναδείχθηκε το πώς αυτοί οι μνημονικοί τόποι λειτουργούν ως άτυποι «αφηγητές», μεταδίδοντας μνήμες, νοηματοδοτήσεις και συλλογικές ταυτότητες. Στόχος της εργασίας ήταν να διερευνηθεί πώς οι χώροι αυτοί διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο οι νεότερες γενιές προσλαμβάνουν το παρελθόν, μετατρέποντας τη σιωπή των μνημείων σε έναν ζωντανό διάλογο με την ιστορική αλήθεια.

  1. «Η Απεικόνιση της Αγίας Τριάδας στις Εκκλησίες της Καστοριάς»:

Μια διεισδυτική ματιά στην ιστορική μνήμη και τη θρησκευτική ταυτότητα μέσα από τη βυζαντινή τέχνη.

   Στη δεύτερη θεματική ενότητα, οι μαθητές μας εστίασαν στην ιστορική μνήμη και τη θρησκευτική ταυτότητα, αναλύοντας πώς το δόγμα της Αγίας Τριάδας αποτυπώνεται εικαστικά στους βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς ναούς της Καστοριάς. Η εργασία δεν περιορίστηκε σε μια απλή καλλιτεχνική περιγραφή, αλλά διερεύνησε πώς δύο εικονογραφικές παραστάσεις στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Κουμπελίδικης και στον Άγιο Γεώργιο της Ομορφοκλησσιάς λειτούργησαν ως φορέας διαμόρφωσης θρησκευτικής ταυτότητας της τοπικής κοινωνίας και ταυτόχρονα ως θρησκευτικά μνημεία πνευματικής κληρονομιάς.

   Οι μαθητές μας κέρδισαν τις εντυπώσεις, απαντώντας με εξαιρετική επάρκεια και ωριμότητα στις ερωτήσεις της επιστημονικής επιτροπής του Πανεπιστημίου Πατρών. Παράλληλα, παρακολούθησαν με αμείωτο ενδιαφέρον τις εισηγήσεις άλλων σχολείων, διευρύνοντας τους πνευματικούς τους ορίζοντες.

Περιήγηση στην πόλη της Καστοριάς

   Το ταξίδι μας όμως είχε και το πρόσωπο της ανακάλυψης. Η συμπεριφορά των παιδιών ήταν άψογη, κάνοντας την περιήγηση ακόμα πιο ευχάριστη. Οι σταθμοί μας πολλοί και εμβληματικοί:

   Ξεκινώντας από το σήμα κατατεθέν της περιοχής, την πανέμορφη Λίμνη της Καστοριάς, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον πλούσιο οικολογικό της κόσμο, αλλά και να ενημερωθούμε για τη σημασία του βιολογικού καθαρισμού, ενός έργου πνοής για την προστασία του υδροβιότοπου και της ποιότητας ζωής στην «Πόλη των Γουναράδων». Η ισορροπία ανάμεσα στην ανθρώπινη δραστηριότητα και το φυσικό περιβάλλον αποτέλεσε ένα σημαντικό μάθημα οικολογικής συνείδησης για όλους μας.

   Στη συνέχεια, η διαδρομή μας οδήγησε στην καρδιά της παράδοσης: την ιστορική συνοικία της Παλιάς Πόλης το Ντολτσό. Εκεί, ανάμεσα στα πλακόστρωτα καλντερίμια, δεσπόζει το Λαογραφικό Μουσείο, το οποίο στεγάζεται στο επιβλητικό Αρχοντικό Νεράτζη Αϊβάζη. Το οίκημα αυτό, που χρονολογείται από το 1680 αποτελεί ένα ζωντανό μνημείο της ακμής της Καστοριάς.

Οι μαθητές εντυπωσιάστηκαν από:

Τη μοναδική αρχιτεκτονική του αρχοντικού, με τον διαχωρισμό του σε δύο ορόφους και με λειτουργικούς χώρους όπως το κελάρι τροφίμων και κρασιών, το ζυμωτάρι, το κατώι, το πατάρι, τα δωμάτια υποδοχής, του αργαλειού, την κρεβατοκάμαρα του ζεύγους, το δοξάτο, το μαγειρειό στην αυλή

Τον πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο με τα περίτεχνα ξυλόγλυπτα και τους «οντάδες».

Την αναβίωση της καθημερινότητας των περασμένων αιώνων μέσα από τα εκθέματα, που μας επέτρεψαν να κατανοήσουμε πώς ζούσαν και δημιουργούσαν οι σπουδαίοι Καστοριανοί τεχνίτες.

Η Παναγία Μαυριώτισσα: Ένα Βυζαντινό Κειμήλιο στις Όχθες της Λίμνης

   Ιδιαίτερη στιγμή της περιήγησής μας ήταν η επίσκεψη στην Ιερά Μονή Παναγίας Μαυριώτισσας, έναν από τους αρχαιότερους και σημαντικότερους ναούς της Μακεδονίας. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με την ιστορική συνέχεια του Βυζαντίου, καθώς ο κυρίως ναός χρονολογείται από τον 12ο αιώνα (περί το 1081), έχοντας ιδρυθεί από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α’ Κομνηνό, ενώ στα θεμέλια του πρόναου διακρίναμε ίχνη που ανάγονται στον 8ο αιώνα, μαρτυρώντας τη διαχρονικότητα της πίστης και της τέχνης.

   Θαυμάσαμε τις σπάνιες εξωτερικές τοιχογραφίες, οι οποίες απεικονίζουν αυτοκρατορικές μορφές και αγίους, και μάθαμε για την ονομασία «Μαυριώτισσα» που συνδέεται με το παρακείμενο χωριό Μαύροβο (σημερινό Μαυροχώρι).

Λιμναίος οικισμός Νεολιθικής Εποχής στο Δισπηλιό

   Η περιήγησή μας κορυφώθηκε με μια καθηλωτική επίσκεψη στον Λιμναίο Οικισμό του Δισπηλιού, όπου ο χρόνος μοιάζει να σταμάτησε στη Νεολιθική εποχή. Περπατώντας ανάμεσα στις καλύβες στηριγμένες σε πασσάλους βυθισμένους μέσα στη λίμνη, οι μαθητές ήρθαν αντιμέτωποι με μια άμεση, απτή και βιωματική εικόνα της νεολιθικής ζωής. Η αναπαράσταση αυτή, βασισμένη με συνέπεια στα επιστημονικά πορίσματα της αρχαιολογικής έρευνας, επέτρεψε στα παιδιά να “ακουμπήσουν” το παρελθόν, κατανοώντας πώς η καθημερινότητα των πρώτων κατοίκων της περιοχής μετατράπηκε σε αντικείμενο προϊστορικής μελέτης και πολιτιστικής κληρονομιάς.»

Είδαμε από κοντά:

Προϊστορικά εργαλεία και είδη καθημερινής χρήσης.

Σκεύη και πιθάρια που μαρτυρούν την οργάνωση της ζωής εκείνη την εποχή.

   Στο τέλος της 4ημερης εκδρομής μας κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιούμε πως κάθε σταθμός —από τις επιστημονικές αίθουσες του συνεδρίου μέχρι τις όχθες της Μικρής Πρέσπας και τον Άγιο Αχίλλειο— λειτούργησε ως ένα ψηφιδωτό γνώσης και πολιτισμού. Η συμμετοχή του 1ου ΓΕΛ Ασπροπύργου σε αυτό το συνέδριο δεν ήταν απλώς μια εκπαιδευτική υποχρέωση, αλλά μια επιβεβαίωση ότι το σχολείο μας είναι ένας ζωντανός οργανισμός που τολμά να ερευνά, να συνθέτει και να διακρίνεται.

   Οι μαθητές μας, με την υποδειγματική τους παρουσία και το υψηλό επιστημονικό τους επίπεδο, απέδειξαν ότι η ιστορία δεν είναι ένα στεγνό μάθημα, αλλά μια ζωντανή δύναμη που διαμορφώνει συνειδήσεις. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στις τρεις αγαπητές συναδέλφους για την άψογη συνεργασία και τη συνδιοργάνωση αυτής της εμπειρίας. Τέτοιες πρωτοβουλίες θυμίζουν σε όλους μας ότι η παιδεία συμβαίνει παντού: στα συνέδρια, στα αρχοντικά του 1680, στις όχθες των λιμνών και, κυρίως, μέσα στις καρδιές των παιδιών που αναζητούν το δικό τους αποτύπωμα στον κόσμο.» Υπεύθυνες καθηγήτριες της Εκπαιδευτικής Δράσης: Χατζηγεωργίου Σοφία (ΠΕ02), Μαρίνου Γλυκερία (ΠΕ01), Μυλωνά Αθανασία (ΠΕ02), Κακλαμάνη Μαρία (ΠΕ02).